.

Acal cetse bolcal cok.

Acal sorub kelmez, kelse, kaytıb ketmez.

Acallığa oksuz şkok atılır.

Acaşhan tögerek aylanır.

Acaşhannı ızındağı köredi, cañılğannı canındağı biledi.

Acaşsañ köb bla acaş.

Acaşsañ uzakğa, tüşerse tuzakğa.

Acımlı ölgen eki ölür.

Acir bla cağalaşhan alaşanı sırtı cawur.

Aç aş ayırmaydı.

Aç ayu oynamaz.

Aç börüge mekyam cok

Aç da bol, tok da bol, namısıña bek bol.

Aç it culğanıb catar.

Aç karnım, tınç kulağım.

Aç kelgenni toydur, keç kelgenni toydur.

Aç kişdikden çıçhan kutulmaz.

Aç konaqnı haparla bla sıylama.

Aç otunçunu açıwu burnundadı.

Aç toymam deydi, toyğan aç bolmam deydi.

Aç wyat koymaz.

Açıwu cilyawğa, kuwanç tepsewge üyretir.

Açıwu duşman, akıl dos, akılıña akıl koş.

Açıwu ne ullu bolsa da, tawnu buzmaz.

Açıwu sorub kelmeydi.

Açlıqda tarı gırcın halıwadan tatlıdı.

Açnı esinde aş.

Adam bla kazanlaşmay, adamnı adamlığın bilmezse.

Adam bolluk atlamından belgili.

Adam bolluk sıfatından belgili.

Adam bolmağan cerde toñuz törge öter.

Adam bolur üçün a, alay tuwarğa kerekdi.

Adam karğasa bir palah, el karğasa miñ palah.

Adam katında adam ölmez.

Adam kıynalmay zawuk körmez.

Adam sözünden belgili.

Adam -tuwğan cerinde, it- toyğan cerinde.

Adam umut bla caşaydı.

Adamdan uyalğınçı kesiñden uyal.

Adamğa aman degen - kesi aman.

Adamğa tıñıla da kesiñ bilgença igisin et.

Adamlık işi bla bilinir.

Adamnı adamlığı nögerinden tanılır.

Adamnı adamlığı ölmey bla ketmey bilinmez.

Adamnı adamlığı, aşda uğay, işde bilinedi.

Adamnı adamlığın etgen işi bildirir.

Adamnı igisi itni da başın sılar.

Adamnı katını carlı da eter, bay da eter.

Adamnı kılığı işde belgili bolur

Adamnı osal teñle buzadıla

Adamnı osalı kış künñe kuwanır.

Adamnı sıfatına karama, sözüne kara.

Adamnı türtüb abındırsañ da, söz bla abındırma.

Ağaç usta üysüz kalır.

"Ah" degenlikge düqqüç artık carılmaz.

"Ah" demegen "oh" demez.

Ahçadan namıs bağalıdı.

Ahırat cannetden duniya dawlet ahşı.

Ahıratnı kişi körüb kayıtmağandı.

Ahlısına aman - kimge da aman.

Ahmat kayada bal bardı, andan menñe ne bardı.

Ahşı bolsa coldaş, har işiñi anı bla oylaş.

Ahşı bolsañ atıñ çığar, aman bolsañ canıñ çığar.

Ahşı cıyar, aman coyar.

Ahşı söz taş teşer.

Ahşı teñ colğa salır, aman teñ coldan şaşdırır.

Ahşığa el ışanır, cawunña cer ışanır.

Ahşılık cerde catmaydı, amanlık suwğa batmaydı.

Akıl kartda, caşda tüyüldü - başdadı.

.............................